Deskundigen zijn het eens: prehistorische mensen hadden minder tandbederf dankzij hun gevarieerde voeding, niet door betere hygiëne
© Go-mtb.nl - Deskundigen zijn het eens: prehistorische mensen hadden minder tandbederf dankzij hun gevarieerde voeding, niet door betere hygiëne

Deskundigen zijn het eens: prehistorische mensen hadden minder tandbederf dankzij hun gevarieerde voeding, niet door betere hygiëne

User avatar placeholder
- 06/02/2026

Een rijpe appel knapt open onder de tanden. Geen zoete explosie van geraffineerde suiker, maar aardse vezels, licht wrang. De smaak lijkt tijdloos, toch is wat we eten radicaal veranderd. Wat betekent dat verschil voor onze monden, waar het leven iedere dag begint en eindigt, vaak zonder dat we erbij stilstaan?

Oude kiezen onder een kalkstenen dak

In een vochtig Iers grottenstelsel liggen kiezen te wachten. Vierduizend jaar oud, nog vol geheimen. Onder het harde glazuur rust een microkosmos die nauwelijks veranderd leek, tot onderzoekers het anders zagen. Streptococcus mutans duikt op in het oude dentine, schijnbaar in een vroege fase van kolonisatie. De bacterie die we nu goed kennen van zoete gaatjes, was toen een relatieve nieuwkomer.

Het is zeldzaam om oud bacterieel DNA zo helder te vinden. Alsof er een foto werd gemaakt van mondgezondheid lang voordat tandenborstels of mondwater bestonden.

De virulentie groeit mee met het dieet

Wat opvalt: prehistorische mensen hadden veel minder last van cariës. Niet omdat ze schoner waren, maar omdat hun eten zo anders was. Onbewerkt voedsel, weinig suiker – dat hield de bacteriën in toom. Zodra suiker verschijnt, groeit en verandert S. mutans. Ze vormen kwaadaardigere kolonies, zuurder, sneller op oorlogspad tegen het tandglazuur.

Met de opkomst van industriële voeding, bol van geraffineerde suikers, raakten tanden sneller beschadigd. Melktanden worden aangetast, kiezen slijten vroeger, het oude evenwicht raakt zoek.

Microbioom onder druk

Niet alleen deze ene bacterie verandert; het hele mondmicrobioom verschuift. Waar onze voorouders profiteerden van een bont gezelschap aan bacteriën – een soort onzichtbaar schild – is die diversiteit nu gekrompen. Tannerella forsythia, ooit met twee stammen, is gereduceerd tot één. Dat maakt de mond kwetsbaarder voor infecties, minder bestand tegen ontstekingen.

De mond weerspiegelt zo onze voedselkeuzes. Minder variatie op het bord vertaalt zich naar minder variatie op het tandoppervlak.

Natuurlijke strategieën voor morgen

Professor Cassidy en haar team kijken terug om vooruit te komen. Als de kracht van het oude dieet lag in balans en bacteriële variatie, dan kan de toekomst die lessen gebruiken. Orale probiotica liggen klaar, als pogingen om het microbioom te herstellen en verrijken. Minder invasieve methoden kunnen mogelijk net zo doeltreffend zijn als het poetsen, boren en spoelen waar we aan gewend zijn.

Een voedingspatroon dat teruggrijpt op het verleden – minder suiker, meer vezels, meer onbewerkte keuzes – is geen nostalgie, maar praktische wetenschap.

Gezondheid zonder revolutie

Het verhaal van onze mond is tegelijk oud en urgent. De weg van vezelige wortels naar gesuikerde snacks laat zijn sporen na, onmiskenbaar en diep. Nieuwe inzichten uit oude kiezen bieden geen wonderen, maar markeren een richting: meer evenwicht, meer variatie, minder haast. Zo vertelt de mond een verhaal dat we nog steeds kunnen vormen, iedere dag opnieuw.

Image placeholder

Met 36 jaar passie voor journalistiek, vertel ik graag verhalen die impact maken. Nieuws ontdekken en delen is mijn drijfveer.